การจับชีพจร หรือ 'แมะ' (脈診) เป็นหนึ่งในวิธีการตรวจวินิจฉัยโรคที่สำคัญที่สุดในศาสตร์การแพทย์แผนจีน โดยแพทย์จะใช้ปลายนิ้ว 3 นิ้ว วางบนข้อมือของผู้ป่วยเพื่ออ่านลักษณะของชีพจร ซึ่งสะท้อนถึงสภาพของอวัยวะภายในและการไหลเวียนของพลังงานชี่และเลือด
ชีพจรในการแพทย์แผนจีนมีมากกว่า 28 ลักษณะ เช่น ชีพจรลอย (浮脈) บ่งบอกถึงโรคที่อยู่ภายนอก ชีพจรจม (沉脈) บ่งบอกถึงโรคที่อยู่ภายใน ชีพจรเร็ว (數脈) บ่งบอกถึงความร้อนในร่างกาย ชีพจรช้า (遲脈) บ่งบอกถึงความเย็น แพทย์จะวิเคราะห์ลักษณะเหล่านี้ร่วมกับอาการอื่นๆ
ตำแหน่งการจับชีพจรแบ่งเป็น 3 จุดบนข้อมือแต่ละข้าง ได้แก่ ชุน (寸) กวน (關) และฉื่อ (尺) แต่ละจุดสะท้อนถึงอวัยวะที่แตกต่างกัน เช่น ข้อมือซ้ายตำแหน่งชุนสะท้อนหัวใจ ตำแหน่งกวนสะท้อนตับ ตำแหน่งฉื่อสะท้อนไต ทำให้แพทย์สามารถประเมินสุขภาพของอวัยวะต่างๆ ได้
การจับชีพจรมักใช้ร่วมกับการตรวจอื่นๆ ตามหลัก 4 วิธี คือ ดู (望) ฟัง (聞) ถาม (問) และจับ (切) แพทย์จะสังเกตสีหน้า ลิ้น ฟังเสียง ถามอาการ และจับชีพจร เพื่อให้ได้การวินิจฉัยที่แม่นยำและครบถ้วน
ที่คลินิกฮัวอุยตึ๊ง แพทย์จะเริ่มต้นด้วยการจับชีพจรเพื่อประเมินสภาพร่างกายของผู้ป่วยก่อนทุกครั้ง การจับชีพจรช่วยให้แพทย์เข้าใจสาเหตุที่แท้จริงของโรค และวางแผนการรักษาได้อย่างเหมาะสม ไม่ว่าจะเป็นการฝังเข็ม ยาจีน หรือการรักษาอื่นๆ